Σελίδες

12.5.20

Home/Network 1995-1997, bio-affective topology and the expansive dynamics of intimate space by PolyXene Kasda


P. Kasda, Small Arctos detail installation in neighborhood Athens 97





The recent lockdown reminded me of  my Home/Network 97  acoustic-visual installation in my neighborhood in Paleon Faleron Athens. it was an immersive project  on the expansive dynamics of intimate territories  enriched by an interactive acoustic inter-balcony happening. The visual artwork consisted of an open air installation of old (1910) ceramic tiles extracted from my neighboring  dilapidated building, on which i had painted the smiling faces of Small Arctos (our hibernating twin dedicated to Artemis). 


P. Kasda, Casa/ Retea, Home/Network, Transilvania 1-2, Sibiu, Romania 1995

The above  neighborhood project was based on my previous article P. Kasda, Casa/ Retea, Home/Network, Transilvania 1-2, Sibiu, Romania 1995 in which i had described the expansion of my intimate space through my synchronization with the ancient Greek odonymic topology in which my house is embedded;  Ploutonos, Artemidos, Aphrodite.., ancient vibrant sacred  names  unleashing in the present the repressed imagery of my deep unconscious, which,  I was now recognizing embodied in the vigilant topology of Greece, an ontological riddle that is incessantly defying our mortality under our feet.
This article inspired the great poet Mircae Ivanescu who after translating it from French to Romanian wrote a nine pages poem-elegy entitled 
Hypothetical voyage to Polyxenia in an immobile train”, XVIIth Poetry Festival of Sibiu 18-22/10-1995. (copyright:  Reseau Europeen de Poesie, Poly Kasda)





the 9 pages long elegy  by  Μircae Ivanescu, 95 (copyright:  Reseau Europeen de Poesie, Poly Kasda)


γ
“elle ecrit que sa maison ouvre sa face vers la mer
-tout pres des lieux d'ou partaient

les processions des torches pour eleusis-

donc, le soir, quelquefois, elle renversait tout d'un coup,

le temps, ...

....

et la, elle etait le temoin de cette marche vers-vers quoi? - et nous sommes ici, a lire ce qu'elle ecrit - et

elle est ailleurs -”et le silence est terrible”-

....

Il existe certaines verites, si proches de notre pensee

qu'il suffit que l'on ouvre ses yeux pour les voir-?

Et sinon-ce serait seulement une plage et les pas

se perdant dans le sable“.

(a suivre)                                Mircae Ivanescu, 
                                               Mihae Eminescu awarded poet.

{ from his nine pages long unedited elegy Hypothetical voyage to Polyxenia in an immobile train”, XVIIth Poetry Festival of Sibiu 18-22/10-1995, Romania, inspired by her article P. Kasda, Casa/ Retea, Home/Network, Transilvania 1-2, Sibiu, Romania 1995}.




Γράφει ότι το σπίτι της ανοίγει προς τη θάλασσα
-πολύ κοντά στα μέρη απ'όπου έφευγαν
οι πομπές των δαυλών για την Ελευσίνα-
έτσι,το βράδυ, που και που, αναποδογύριζε με μιας,
τον χρόνο, και, καθισμένη στο ανοιχτό παράθυρό της κοίταζε
τους νέους που πήγαιναν...
και γνωρίζοντας
εκείνη, όπως και αυτοί, που έφευγαν
προς την ελευσινιακή νύχτα, ότι αυτό ήταν το σημείο
της αιώνιας επιστροφής, ότι αυτό θα άρχιζε, και δεν θα τελείωνε-
και ήταν από πάντα, εδώ-έβλεπε
αυτό που εμείς σ'αυτόν τον αναποδογυρισμένο ξανά χρόνο-όμως αυτήν τη φορά
αντίστροφα,-δεν μπορούμε παρά να φανταζόμαστε, με τα μάτια κλειστά,
και ανυπόμονοι, ανήμποροι να θέλουμε να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας....
και εδώ, ήταν μάρτυρας αυτής της πομπής προς -προς τι?- και είμαστε εδώ διαβάζοντας αυτά που γράφει-
και
είναι αλλού- “και η σιωπή είναι τρομερή-
et satan nous vanne dans son cible” - ακούμε τα λόγια της...
....
κι εμείς, είμαστε εδώ,
πιστεύοντας πως αρκεί να ανοίξουμε τα μάτια μας για να την δούμε,
και μη κάνοντας αυτήν την κίνηση, τι να σημαίνει αυτό?
Είναι πραγματικά εδώ? Η πομπή θα φύγει πραγματικά?
Και θα μπορούσαμε να - την δούμε-εκείνη τα μάτια ανοιχτά προς αυτήν την πλουραλιστική υπόθεση?
Υπάρχουν ορισμένες αλήθειες, τόσο κοντινές στην σκέψη μας
που φτάνει να ανοίξεις τα μάτια για να τις δεις-?
Και αλλιώς-θα ήταν μονάχα μια παραλία και βήματα
που χάνονται στην άμμο.


Mircae Ivanescu 1995

υποθετικό ταξίδι προς τη Πολυξένη
σε ένα ακίνητο τραίνο
(μικρό απόσπασμα)


(copyright:  Reseau Europeen de Poesie, Poly Kasda)






7.5.20

ATTENTION FRAUD




ΑΤΤΕΝΤΙΟΝ
The  site (polykasda1.rssing.com) is a fraud using my name and the cultural contents of my blog to sell their filthy sponsored ads:
http://polykasda1.rssing.com/chan-58245065/latest.php?fbclid=IwAR3Fl_Gg2MBwwXLA69VB46f4hFfnO535DL6XncrccDvcdZY2CIp5C-OEJ4o

23.4.20

Το Συνειδητό Μάτι 88, το βιβλίο φάντασμα που δεν λέει να παλιώσει

Η εξερεύνηση των
υπολογιστών και της προοπτικής τους ως τεχνητά συστήματα αντίληψης άνοιξε ένα επαναστατικό πεδίο και στην τέχνη. Ο πειραματισμός με τη νέα πληροφοριακή σημειογραφία και ο αναστοχασμός στις ανοίκειες διαστάσεις της ψηφιακής οικολογίας δημιούργησε έργα και στον ελλαδικό χώρο από τη δεκαετία του '80 και μετά, που διαδέχτηκαν την ηλεκτρική και ηλεκτρονική τέχνη. Η υπολογιστική τέχνη και θεωρία της τέχνης είναι ένα κίνημα που άρχισε πρόσφατα να ερευνάται και να ιστορικοποιείται διεθνώς, φέρνοντας στο φως διεπιστημονικά έργα που μελετούν τις δυνατότητες των ψηφιακών προγραμματιστικών δομών πέρα από τις λειτουργικές τους ιδιότητες, στις γνωσιακές, συναισθητικές, συμβολικές και μαθησιακές τους εκφάνσεις. Το κίνημα σηματοδοτείται στην Ελλάδα μετά τα μέσα τις δεκαετίας του 1980 με το δοκίμιο της Πόλυς Κασδά "Το συνειδητό μάτι. Τέχνη-Αντίληψη-Πληροφορική" (εκδ. Αιγόκερως, 1988). Το βιβλίο διερευνά τις εννοιολογικές δομές πίσω από τα σύγχρονα κινήματα τέχνης, χαρτογραφώντας κοινούς τόπους με τους συναπτικούς αντιληπτικούς μηχανισμούς των υπολογιστών. "Το συνειδητό μάτι" αποτελεί
ορόσημο στη νεότερη θεωρία της τέχνης και μια από τις πρώτες συναντήσεις τέχνης, γνωσιακής επιστήμης και πληροφορικής, γύρω από την οποία δημιουργήθηκαν νέες συνεργασίες, δίκτυα και έργα πολυμέσων. Η νέα αυτή διαλεκτική σχέση μεταξύ φυσικών και τεχνητών γλωσσών και η εμβύθιση στα υβριδικά περιβάλλοντα διεπαφής ανθρώπων και υπολογιστών, έχουν δημιουργήσει στο πεδίο της τέχνης μια παρακαταθήκη συναρπαστικών εφαρμογών και θεωρητικών εργαλείων που παραμένουν κατά βάση ανεξερεύνητα.
Μαριάνα Ζήκου, Ιστορικός Τέχνης.